Bloomberg: Η ενέργεια από φωτοβολταϊκά ήδη πιο φθηνή σε σχέση με την «συμβατική»

Την προηγούμενη εβδομάδα δόθηκε στην δημοσιότητα η «Λευκή Βίβλος» του Bloomberg New Energy Finance η οποία αφορά την θέση της ηλιακής ενέργειας σήμερα και η οποία μεταξύ άλλων συγκρίνει το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής από φωτοβολταϊκά με το κόστος της «συμβατικής» ενέργειας και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα φωτοβολταϊκά είναι ανταγωνιστικά λόγω των τιμών της λιανικής πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας που διαμορφώνονται σε ημερήσια βάση σε πολλές χώρες του κόσμου.

«Η βιομηχανία φωτοβολταϊκών έχει δει πρωτοφανείς μειώσεις των τιμών της από το δεύτερο εξάμηνο του 2008. Ωστόσο δεν έχει διαπιστωθεί η αναμενόμενη ευαισθητοποίηση των εμπλεκόμενων φορέων» όπως επισημαίνεται στην εν λόγω έκθεση.

Η ηλιακή ενέργεια αποτελεί μία πολύ καλή επιλογή, μία δύναμη άκρως ανταγωνιστική, η οποία καταρρίπτει τον μύθο που πολλοί, όπως επισημαίνεται έχουν υιοθετήσει, ότι τα φωτοβολταϊκά «πεθαίνουν».

«Είναι μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις οι οποίοι δεν προφταίνουν να παρακολουθήσουν την βελτίωση στα οικονομικά στοιχεία που αφορούν την ηλιακή ενέργεια από την πρόσφατη μείωση του κόστους που έχει να κάνει με την τεχνολογία που την ακολουθεί» σημειώνεται.

«Συμβαίνει η ηλιακή ενέργεια τώρα να διανύει την περίοδο κατά την οποία είναι η πιο ανταγωνιστική, με τις τιμές λιανικής, μέρα με την μέρα, να διαμορφώνονται διαφορετικά, και αυτό αφορά και την κορυφή της πυραμίδας, την Γερμανία, όπου οι τιμές σήμερα έχουν πέσει πολύ», τονίζεται.

«Η ανταγωνιστικότητα αυτή συχνά υποτιμάται επειδή χρησιμοποιούνται ακατάλληλες και ανεπαρκείς μετρήσεις για να συγκρίνουν το κόστος των διαφορετικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, γεγονός που έχει σημαντικές επιπτώσεις στην πολιτική που εφαρμόζουν και στις επενδύσεις που επιλέγουν οι φορείς που λαμβάνουν τις τελικές αποφάσεις», συμπληρώνεται.

Η εν λόγω έρευνα καταλήγει στο «ρηξικέλευθο» συμπέρασμα ότι τα φωτοβολταϊκά «δίνουν» πολύ φθηνότερη ενέργεια από ό,τι οι επιχειρήσεις ηλεκτρισμού στην Γερμανία, στην Ιταλία και την Ισπανία.

Σύμφωνα με την μελέτη, στην Αυστραλία, στην Δανία, στην Χαβάη, στην Ιταλία και την Ισπανία η ηλεκτροπαραγωγή από την χρήση ηλιακής ενέργειας είναι λιγότερο ακριβή σε σύγκριση με την τιμή της κιλοβατώρας που προκύπτει από το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος και είναι αποτέλεσμα χρήσης συμβατικών πηγών ενέργειας.

Στην κατηγορία αυτή πολύ σύντομα θα εμπίπτουν και η Βραζιλία, η Καλιφόρνια, η Γαλλία, η Ιαπωνία και η Τουρκία.

Οι συγκρίσεις, παράλληλα, σύμφωνα με πάντοτε με την ίδια πηγή, ανάμεσα στις τιμές των φωτοβολταϊκών και στις τιμές των ορυκτών πόρων δεν είναι ακόμη ακριβείς, ενώ η διάρκεια ζωής ενός φωτοβολταϊκού συστήματος, όπως σημειώνεται τέλος, εξακολουθεί να μην λαμβάνεται υπ’ όψιν όταν διαμορφώνονται οι τιμές της ηλιακής ενέργειας.

Οι δυνατότητες, όπως προβάλλεται, τέλος, της αγοράς φωτοβολταϊκών θα φανούν στο προσεχές μέλλον στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, δηλαδή στις χώρες της Μέσης Ανατολής και την Ινδία, οι οποίες «προσφέρουν μία ιδιαίτερα έντονη δυναμική στον τομέα της ηλιακής ενέργειας τόσο σε ό,τι αφορά τα διασυνδεδεμένα δίκτυα όσο και τις απομακρυσμένες περιοχές που δεν εξυπηρετούνται από τα υπάρχοντα δίκτυα».

(Πηγή: Energypress, 21/05/2012)

Τα στάδια παραγωγής των πέλλετ

Τα πέλλετς ξύλου παράγονται από πρώτες ύλες-παραπροϊόντα της βιομηχανίας ξύλου (π.χ. από πριστήρια), από υπολείμματα υλοτομίας και από ειδικές αειφόρες δασικές καλλιέργειες μικρού περίτροπου χρόνου. Πέραν τούτων, υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής αγροπέλλετς τα οποία προέρχονται από γεωργικά υπολείμματα (π.χ. άχυρο) ή από κλαδέματα καλλιεργειών. Τα αγροπέλλετς μειονεκτούν ως προς τα πέλλετς ξύλου κυρίως λόγω της σημαντικά υψηλότερης περιεκτικότητας τους σε τέφρα.

Υπάρχουν 7 διαφορετικά στάδια κατά την παραγωγική διαδικασία των πέλλετς βιομάζας:

1) Αποθήκευση πρώτων υλών

2) Καθαρισμός πρώτων υλών από προσμίξεις

3) Ξήρανση βιομάζας Βιομάζας

4) Άλεση-τεμαχισμός βιομάζας

5) Πελλετοποίηση

6) Ψύξη και Κοσκίνιση των πέλλετς

7) Αποθήκευση των πέλλετς.

———————————————————————————————————————–

1) Αποθήκευση των πρώτων υλών

Ένα καλό σύστημα αποθήκευσης των πρώτων υλών είναι απαραίτητο για την διατήρηση της βιομάζας μακριά από ακαθαρσίες και για την προστασία της από βροχή, η οποία μπορεί να αυξήσει την υγρασία της σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι ασύμφορη η ξήρανση της (και άρα η χρήση της στην παραγωγική διαδικασία). Η αυτοματοποιημένη τροφοδοσία της πρώτης ύλης από τον χώρο αποθήκευσης στον χώρο παραγωγής (π.χ. μέσω μεταφορικής ταινίας ή κοχλία) προτιμάται συχνά για την συρρίκνωση του εργατικού κόστους.

2) Καθαρισμός των πρώτων υλών από προσμίξεις

Το στάδιο αυτό είναι βασικό κυρίως στις περιπτώσεις όπου χρησιμοποιείται ανακυκλωμένη ή ακατέργαστη ξυλεία (π.χ. παλέτες) ως πρώτη ύλη. Έτσι πολλές μονάδες χρησιμοποιούν μηχανισμούς διαχωρισμού της ξυλείας από αδρανή υλικά, όπως πέτρες, ή μαγνητικούς διαχωριστήρες για τη δέσμευση μεταλλικών αντικειμένων, όπως καρφιά και πρόκες. Η παρουσία ακόμα και της παραμικρής ποσότητας τέτοιων προσμίξεων στο τελικό προϊόν είναι απαράδεκτη ενώ παράλληλα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρότατες φθορές στον εξοπλισμό της παραγωγικής διαδικασίας, π.χ. στον σφυρόμυλο και την πρέσα.

3) Ξήρανση βιομάζας

Η πλειοψηφία των χρησιμοποιούμενων υλικών για την παραγωγή πέλλετς απαιτεί ξήρανση ώστε να παραχθεί ικανοποιητικής ποιότητας προϊόν. Μόνο ελάχιστα υλικά τα οποία συλλέγονται ξηρά, όπως το άχυρο, μπορούν να παρακάμψουν αυτό το στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας. Η ξήρανση της βιομάζας σε ένα επίπεδο μεταξύ 10 και 15% είναι απαραίτητη. Οι ξηραντήρες βιομάζας που χρησιμοποιούνται είναι ως επί τω πλείστον τύπου περιστρεφόμενου τυμπάνου (drum dryers), αν και υπάρχουν και αρκετές αναφορές σε ξηραντήρες ζώνης (belt dryers). Το καύσιμο που χρησιμοποιείται για την ξήρανση της βιομάζας είναι είτε φυσικό αέριο είτε μέρος της ίδιας της βιομάζας, με τη δεύτερη επιλογή να προτιμάται για περιβαλλοντικούς, τεχνικούς και οικονομικούς λόγους. Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο στάδιο αποτελεί το πιο ενεργοβόρο της παραγωγικής διαδικασίας ενώ συνεισφέρει στο μέγιστο βαθμό στα λειτουργικά έξοδα της μονάδας. Κατά συνέπεια, η πλειοψηφία των ερευνητικών προσπαθειών και καινοτομιών στην παραγωγή των pellets εντοπίζεται στη διαδικασία επιτυχούς ξήρανσης της πρώτης ύλης.

4) Τεμαχισμός-Άλεση βιομάζας

Πριν την εισαγωγή της στην πρέσα πελλετοποίησης, είναι απαραίτητο η βιομάζα να έχει αποκτήσει την κατάλληλη ομοιογένεια και κοκκομετρία. Τα χαρακτηριστικά αυτά επιτυγχάνονται με τη χρήση διαφόρων ειδών μηχανημάτων τεμαχισμού και άλεσης της πρώτης ύλης, όπως είναι οι σφυρόμυλοι. Το μέγεθος της τεμαχισμένης βιομάζας που πρόκειται να εισαχθεί στην πρέσα δεν είναι τυχαίο: τα σωματίδια πρέπει να μην είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μπορούν να εισέρχονται μέσα από τις τρύπες του καλουπιού της πρέσας. Από την άλλη, όμως, αν είναι πολύ λεπτόκοκκη η ύλη υπάρχει μικρότερη απόδοση μετατροπής της βιομάζας σε πέλλετς, καθώς είναι πιο δύσκολη η συσσωμάτωση των σωματιδίων .

Αφού έχουν αποκτηθεί οι απαραίτητες ιδιότητες από τη βιομάζα όσον αφορά στην καθαρότητά της, την υγρασία της και τις διαστάσεις της, γίνεται εισαγωγή της στον βασικό εξοπλισμό διαμόρφωσης και παραγωγής των πέλλετς: την πρέσα πέλλετ.

5) Πελλετοποίηση

Τα πέλλετς παράγονται από την συμπίεση της κοκκοποιημένης βιομάζας σε ειδική πρέσα μέσα από τις τρύπες ανοξείδωτου καλουπιού με το οποίο είναι εξοπλισμένη και το οποίο δίνει στα πέλλετς τη χαρακτηριστική κυλινδρική μορφή τους. Η δυναμικότητα κάθε πρέσας πέλλετς κυμαίνεται από μερικές δεκάδες κιλά έως μερικές δεκάδες τόνους ανά ώρα. Αντίστοιχα μεγάλη διακύμανση εμφανίζεται και στην απόδοση των διαφόρων τύπων πρέσας.

Η εφαρμογή υψηλών πιέσεων στην εισερχόμενη κοκκοποιημένη βιομάζα εξαναγκάζει το υλικό σε μια κίνηση μέσα από τις τρύπες του κυκλικού καλουπιού, με τη διάμετρο των συγκεκριμένων τρυπών να καθορίζουν, τελικά, και τη διάμετρο των παραγόμενων πέλλετς. Καθώς αυξάνεται η ασκούμενη πίεση, αυξάνονται οι τριβές μεταξύ των κόκκων της βιομάζας με άμεση συνέπεια την άνοδο της θερμοκρασίας της. Η αυξημένη θερμοκρασία μαλακώνει την λιγνίνη (μία εκ των τριών βασικών ομάδων ενώσεων της βιομάζας μαζί με την κυτταρίνη και τις ημικυτταρίνες) η οποία δρα σαν συγκολλητική ουσία μεταξύ των σωματιδίων της βιομάζας. Η ρύθμιση της κατάλληλης θερμοκρασίας για να γίνει αυτό επιτυγχάνεται μέσω του κατάλληλου σχεδιασμού του καλουπιού, το οποίο θα πρέπει να δημιουργεί το απαιτούμενο επίπεδο αντίστασης στη ροή των σωματιδίων βιομάζας ώστε να αναπτυχθούν οι επιθυμητές πιέσεις- άρα και θερμοκρασίες. Σε περίπτωση που οι τρύπες του καλουπιού είναι μεγαλύτερες από όσο πρέπει, το υλικό διαφεύγει εύκολα μέσα από αυτές και δεν αναπτύσσονται ικανές πιέσεις-θερμοκρασίες για την παραγωγή ενός συμπαγούς προϊόντος δίχως θρύμματα. Η ύπαρξη, βέβαια, πολύ μικρών οπών στα καλούπια συνεπάγεται την απότομη αύξηση της θερμοκρασίας, την μερική πυρόλυση (ατελή καύση) ορισμένων σωματιδίων και την παραγωγή υποβαθμισμένης ποιότητας τελικού προϊόντος.

Το στάδιο της πελλετοποίησης είναι η μόνη φάση της παραγωγικής διαδικασίας των πέλλετς στην οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν και πρόσθετες ενώσεις. Πιο συγκεκριμένα, για την ενίσχυση της συνεκτικότητας των πέλλετς προστίθεται κάποιες φορές κάποιο φυσικό συγκολλητικό, όπως το άμυλο. Η χρήση ή μη των φυσικών προσθέτων εξαρτάται βασικά από την ποιοτική σύσταση της πρώτης ύλης, δηλαδή από την αναλογία της λιγνίνης ως προς την κυτταρίνη, τις ημικυτταρίνες και την τέφρα του υλικού. Η μέγιστη επιτρεπόμενη ποσότητα προσθέτων στο τελικό προϊόν καθορίζεται βάσει των διεθνών προτύπων ποιότητας.

Με κατάλληλο σχεδιασμό του καλουπιού της πρέσας και προσεκτικό έλεγχο ολόκληρης της διεργασίας, τα πέλλετς εξέρχονται από την πρέσα με υγρασία λιγότερο από 10%, πυκνότητα μεγαλύτερη των 600 kg/m³ και θερμογόνο δύναμη που υπερβαίνει τις 4,7 kWh/kg.

6) Ψύξη και κοσκίνιση των πέλλετς

Τα πέλλετς που εξέρχονται από την πρέσα είναι πολύ μαλακά και ζεστά (70-90 °C) για να μπορούν να αποθηκευτούν και συσκευαστούν ως έχουν. Κατά συνέπεια αφήνονται να ψυχθούν στον αέρα μέσω ταινίας μεταφοράς, ώστε να σταθεροποιηθεί η λιγνίνη ως συγκολλητικό μέσο των ινών κυτταρίνης. Αφού ψυχθούν και αποκτήσουν την επιθυμητή σκληρότητα, τα πέλλετς διέρχονται από βιομηχανικά κόσκινα από όπου διαχωρίζονται από τις σκόνες και τα θρύμματα. Σημειώνεται ότι η παρουσία θρυμμάτων στο τελικό προϊόν, μπορεί να το θέσει εκτός προδιαγραφών και να δυσχεράνει την απορρόφησή του από την αγορά. Τα διαχωρισμένα θρύμματα ανακυκλώνονται ούτως ώστε να ελαχιστοποιείται η απώλεια της βιομάζας και να αυξάνεται η συνολική απόδοση της διεργασίας.

7) Αποθήκευση των πέλλετς.

Καθώς τα πέλλετς αποτελούν υψηλής ποιότητας καύσιμο, οι συνθήκες αποθήκευσής του είναι απαραίτητο να εξασφαλίζουν τη διατήρηση της ποιότητάς του. Η αποθήκευσή του σε τυποποιημένες σακούλες σταθερού βάρους από όπου προστατεύονται από τις ακαθαρσίες του περιβάλλοντος και από την υγρασία είναι συνήθης πρακτική, ιδίως όταν οι κύριοι καταναλωτές είναι μικροί οικιακοί χρήστες. Σε περίπτωση χύδην αποθήκευσης, είναι και πάλι σκόπιμο να τοποθετηθούν είτε σε container ή σε σιλό, ομοίως για να προστατευτούν από την υγρασίας και τις ακαθαρσίες.

Είναι λογικό το συμπέρασμα ότι όλα τα παραπάνω επιμέρους στάδια για την παραγωγή των πέλλετς πρέπει να καταναλώνουν σημαντική ηλεκτρική ενέργεια. Εντούτοις, η περιβαλλοντική διάσταση τους δεν μπορεί να καταρριφθεί: υπολογίζεται ότι οι ενεργειακές απαιτήσεις για την παραγωγή των πέλλετς αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 22% του ενεργειακού τους περιεχομένου, αφήνοντας τα πέλλετς με θετικό ενεργειακό πρόσημο.

(Πηγή: www.biomassenergy.gr)